ePortfolio: Helen Barret en digital storytelling
Eifel organiseert wereldwijd bijeenkomsten waarvan de laatste afgelopen week in Cambridge (UK) gehouden werd. Gedurende drie dagen kwamen deelnemers uit 27 landen bijeen om te praten over technische zaken (standaarden, uitwisseling) en uiteraard niet-technische zaken zoals implementaties, beleid en good practices..

Op woensdag 25 oktober kwamen tijdens het zogenaamde Plugfest uitsluitend technische zaken aan de orde waarvan een collega uit Amsterdam bekende dat het hem op een gegeven moment behoorlijk begon te duizelen. Ik had dat voorzien en dus ook besloten pas vanaf donderdag aan het congres deel te nemen. Immers, ik heb meer interesse in het werken met het portfolio door de gebruikers zonder me druk te moeten maken over technische kwesties. Een applicatie doet het of doet het niet. En als hij het doet, moeten er anderen zijn om hem draaiende te houden.

Zowel de donderdag als de vrijdag hadden keynotespeakers op het programma staan. De speech van Helen Barret was verrassend. Niet alleen vanwege de humor die ze er in bracht (wie zegt dat Amerikanen geen humor hebben?) maar ook vanweg haar bij velen inmiddels bekende mening over digital storytelling. Op basis van de mening dat "A portfolio tells a story. It is the story of knowing. Knowing about things... Knowing oneself... Knowing an audience... Portfolios are students' own stories of what they know, why they believe they know it, and why others should be of the same opinion. A portfolio is opinion backed by fact... Students prove what they know with samples of their work.” (Paulson & Paulson, 1991, p.2), stelt Barret in haar artikel dat "The Portfolio Process could be linked to the Digital Storytelling Process. What is Digital Storytelling? In this context, learners create a 2-4 minute digital video clip that is told in first person narrative, in their own voice, illustrated by (mostly) still images, with the addition of a music sound track to add emotional tone."

Al met al leidt dit volgens haar tot
-meer motivatie bij de lerende.
-grotere betrokkenheid bij het portfolio (het is mijn eigendom)
-een emotionele band met het portfolio
-"deep learning" (reflectie, ontwikkelingsgericht,integratief, zelfsturend en langdurend.

Helen eindigde haar speech met het leeghalen van haar zakken: tevoorschijn kwamen een mobiele telefoon, een mp3-spelen, een iPod, een kleine digitale camera en een flashdisk (USB-stick). Ofwel, voldoende instrumenten om on the spot een digital storytelling te demonstreren. Ze deed dat niet (live) maar toonde ons als voorbeeld het verhaal van een docente die een aantal jaren gelden de lerarenopleiding had voltooid. Het overtuigde me niet helemaal maar dat er kracht in digital storytelling zit, was inmiddels wel duidelijk.

---